پی نوشت: امروز دلم خواست بیام اینجا و بنویسم , هیچ وقت فکر نمی کردم اینهمه مدت بتونم نیام اینجا ,دلم خیلی تنگ شده بود برای اینجا , برای گفتن و نوشتن و حتی غرغر کردن تو اینجا! خیلی حرفها بود که دلم میخواست بیام اینجا و بگم که دیگه نشد و حسش نبود!یک بهار گذشته! باورت می شه؟!

این روزها گاهی دلم میخواست برای مدتی هیچ چیز و هیچ کس نباشم!

از خردادی که انتخابات بود و همه اش به نگرانی و بهت زدگی و عصبانیت گذشت, فقط اون روزی که تولد داداشی بود و بعد از مدتها آشتی کردیم برام خاطره موند!!

همه چیز این روزهایی که می گذرند خوب است جز همون نگرانی که از سالهای خیلی دور برام مونده و هست و همیشه با یادآوری اش احساس ناتوانی می کنم و حس بدی می ریزه تو دلم,یعنی کاری از دست بر من بر میاد؟ً این روزها همه اش به این فکر می کنم, به اینکه شاید منم می تونستم و میتونم کاری بکنم و نکردم, آه خدایا فکرش نفسم رو بند میاره , خدایا توانایی اش رو صبرش رو بهم بده!!!

تو این ماهی که گذشت سه تا کتاب خوندم که خیلی تاثیر گذار بودند!جواب خیلی از سوالهام رو خیلی از رفتارهای عجیب دیگران و حتی خودم(گاهی از دست خودم هم کفری می شم!) رو هم گرفتم!!
یکی اش "می دانم که هستم , هلن برنر " و اون یکی هم "چگونه به اینجا رسیدم , باربارا دی آنجلیس " و این روزها هم دارم "نگران نباش, زندگی کن , دیل کارنگی" رو میخونم.

خلاصه دیگه کاش  این gprs هم دوباره وصل بشه, از کار و زندگی افتادیم! :دی